การแทนที่ตัวละครด้วยปัญญาประดิษฐ์: ผู้ให้แรงบันดาลใจต้นฉบับ ไม่ใช่การแลกหน้า ด้วย Idoli

บทนำ

การค้นหาการเปลี่ยนบุคคลในภาพมักหมายถึงการทดแทน: นำบุคคลออกจากเฟรม ใส่บุคคลอื่นเข้าไป และรักษารูปแบบของห้องไว้. งานนี้มีอายุมากกว่าโมเดลสร้างสรรค์. หนังสือพิมพ์วารสารทำสิ่งนี้ด้วยมีดศัลปกรรมและเครื่องสเปรย์สี. ภาพยนตร์ทำด้วยแผ่นแมทต์. เครื่องมือบนเดสก์ท็อปทำด้วยชั้นภาพ. ความต้องการนี้ไม่ได้เริ่มต้นจาก AI. AI เพียงทำให้การเชื่อมต่อเป็นราคาถูกกว่า.

ปัจจุบันมีงานสองประเภทที่ซ่อนอยู่ภายใบคำพูดเดียวกัน. อันหนึ่งคือการวางบุคคลต้นฉบับลงในฉากใหม่หรือรูปแบบใหม่ — ชุดเสื้อผ้า แสง สภาพอากาศ — ขณะที่ใบหน้ายังคงเป็นใบหน้าที่คุณออกแบบไว้. อีกอันหนึ่งคือการนำภาพถ่ายของบุคคลจริงมาและเชื่อมตัวตนอื่นเข้ากับกะโหลกของพวกเขา. อันแรกคือการสร้างบุคคล. อันที่สองคือการแลกใบหน้า. Idoli ถูกสร้างขึ้นเพื่ออันแรก และจะไม่ทำอันที่สอง.

วิธีการเปลี่ยนบุคคลในอดีต

การเปลี่ยนบุคคลแบบดั้งเดิมเป็นปัญหาการจับคู่ ไม่ใช่ปุ่มเวทมนตร์. มีคนตัดวัตถุประสงค์ออกจากพื้นหลัง — ก่อนอื่นด้วยหน้ากากทางกายภาพ ต่อมาเป็นการเลือกดิจิทัล. บุคคลที่เข้ามาต้องสืบทอดคุณสมบัติของห้อง: ทิศทางของแสง อุณหภูมิสี เม็ดภาพ จุดโฟกัส ความแข็งของเงาบนพื้น. ผมและคอเสื้อเป็นจุดที่ทำให้การโกหกปรากฏออกมา. หากคอไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเดียวกัน ภาพจะพังทลาย.

วิธีการนั้นมีการใช้งานที่สะอาดพอ ทีมคาตาล็อกนำนางเอกแห่งการสร้างสรรค์คนเดียวไปไว้ในชุดงานหลายชุดโดยไม่ต้องบินเธอไปยังทุกสถานที่ ทีมบรรณาธิการสร้างภาพผสมเมื่อกิจกรรมถ่ายภาพสองครั้งไม่สามารถใช้เวทีเดียวกันได้ บุคคลในภาพยังคงเป็นบุคคลที่ถูกถ่ายภาพในหลักการ — หรือเป็นตัวแทนที่วาดไว้ — ไม่ใช่เอกลักษณ์ที่ถูกขโมยซึ่งสวมผิวของคนอื่น

การเปลี่ยนใบหน้าเป็นจุดเปลี่ยนอย่างชัดเจน เมื่อซอฟต์แวร์สามารถหาตา ปาก และขากรรไกรในรูปแบบตาข่ายได้ มันสามารถบิดเอกลักษณ์ของคนหนึ่งไปยังท่าทางของคนอื่นได้ รุ่นซอฟต์แวร์ต่อมาเลิกบิดพิกเซลแล้วเริ่มเข้ารหัสใบหน้าเป็นชุดของลักษณะเฉพาะ แล้วถอดรหัสชุดนั้นไปยังหัวของคนอื่น รอยต่อกลายเป็นดีขึ้น ปัญหาการให้ความยินยอมกลายเป็นแย่ขึ้น เครื่องมือที่สามารถทำให้คนแปลกหน้าสวมใบหน้าของคุณ หรือทำให้คุณสวมใบหน้าของดารา ไม่ได้เป็นการสร้างคาตาล็อกผสมอีกต่อไป มันคือการยืมเอกลักษณ์ของบุคคล

ระบบสร้างสรรค์รวมประวัติทั้งสองเข้าเป็นคำสั่งเดียว: วาดเติมรูปตัวบุคคล ปรับสไตล์ห้องใหม่ หรือจับคู่เอกลักษณ์ นั่นคือเหตุผลที่การค้นหารู้สึกว่าใหม่ การแบ่งแยกโดยพื้นฐานไม่ใช่สิ่งใหม่ การเปลี่ยนฉากรอบตัวละครเป็นศิลปะหนึ่ง ส่วนการเปลี่ยนใบหน้าของคนที่มีชีวิตเป็นศิลปะอีกอย่าง

เทคโนโลยี โดยไม่มีสูตร

เบื้องหลังระบบ เดิมมีชั้นทำงานสามชั้น คือ ชั้นแยกส่วน: ตัดสินว่าพิกเซลใดเป็นร่างคน ชั้นจัดตำแหน่ง: วางร่างใหม่ในตำแหน่งเดิมของร่างเก่า โดยมีขนาดที่เหมาะสม ชั้นบูรณาการ: ทำให้แสง ขอบ และรอยเม็ดสอดคล้องกันจนการตัดออกไปไม่เป็นรอย ไม่ใช่สิ่งใดในสิ่งเหล่านั้นที่ต้องขโมยชีวประวัติ มันต้องการความอดทนและข้อมูลอ้างอิงเกี่ยวกับวิธีการส่องแสงในห้อง

การทำแผนที่เอกลักษณ์เพิ่มชั้นทำงานที่สี่: พิจารณารูปหน้าเป็นข้อมูลที่สามารถเคลื่อนย้าย จุดอ้างอิงบอกถึงตำแหน่งของลักษณะเฉพาะของหน้า ระบบเครือข่ายในภายหลังบอกถึงลักษณะเหล่านั้นคืออะไร — คือการจัดวางเฉพาะที่ทำให้คนหนึ่งจดจำได้ในรูปถ่ายอื่น สิ่งนี้มีพลังในการยึดมิวส์ที่คุณสร้างขึ้น แต่ก็เป็นการละเมิดเมื่อแหล่งที่มาคือคนจริงที่ไม่ได้นั่งถ่ายรูปที่คุณกำลังจะเผยแพร่

Idoli ใช้ส่วนประโยชน์ครึ่งหนึ่งของประวัติศาสตร์นั้น ตัวละครที่ใช้ซ้ำได้และข้อมูลอ้างอิงจาก 3 มุมมีอยู่เพื่อให้โครงกระดูกยังคงเดิมในขณะที่เครื่องแต่งกายและสภาพแวดล้อมเปลี่ยนไป เทคโนโลยีมีอยู่เพื่อให้คนที่ออกแบบขึ้นยังคงสม่ำเสมอ — ตั้งแต่ภาพนิ่ง แล้วไปสู่คลิปสั้น — ไม่ใช่เพื่อถอดรูปหน้าจากคนแปลกหน้าและสวมมัน

ภาพพอร์เทรตแบบภาพยนตร์ของหญิงสาวต้นแบบ ไฟหลักแบบตำราออกแบบผ้า ผิวธรรมชาติ เอกลักษณ์ที่ยึดมั่น เคื่องแต่งกายและห้องใหม่รอบตัวเธอ ไม่มีรูปหน้าที่สอง ไม่มีลักษณะคล้ายดารา

เส้นแบ่งที่ Idoli ยึดมั่น

Idoli ไม่แทนที่ใบหน้าของบุคคลจริง ไม่ใช่ในฐานะสิ่งใหม่แปลก ไม่ใช่ในฐานะสไลเดอร์ “ลองใช้รูปของคุณ” ไม่ใช่ในฐานะวิธีในการวางผู้มีชื่อเสียง เพื่อนร่วมชั้น หรือคนแปลกหน้าที่ไม่ยินยอมให้เข้าไปในลุคที่พวกเขาไม่เห็นด้วย หากงานนั้นทำงานได้เพียงเพราะผู้ชมจะรู้จักบุคคลที่มีชีวิตซึ่งไม่ใช่ผู้สร้างตัวละคร นั้นจะอยู่นอกขอบเขตของผลิตภัณฑ์

หลักการนั้นง่ายพอที่จะพูดในประโยคเดียว คุณอาจสร้างนางเอกดั้งเดิมและย้ายเธอผ่านฉากต่างๆ คุณไม่สามารถอัปโหลดใบหน้าของบุคคลจริงเพื่อเขียนทับร่างกายอื่น หรือเขียนทับร่างกายของบุคคลจริงด้วยใบหน้าอื่นได้ การแทนที่ตัวละครที่นี่ หมายถึงตัวละครนั้นเป็นของคุณ การแลกใบหน้าของบุคคลในโลกไม่ใช่คุณสมบัติที่เราจะตั้งชื่อให้ดีขึ้น

นั่นคือข้อความเกี่ยวกับความยินยอมเดียวกับส่วนอื่นๆ ของสตูดิโอ: ตัวละครดั้งเดิม ไม่มีนักแสดงลอกเลียนแบบ ไม่มีการถอดเสื้อผ้าโดยไม่ยินยอมจากรูปถ่าย การแทนที่ได้รับอนุญาตในฐานะการกำกับศิลปะ — แสง เสื้อผ้า สถานที่ — ไม่ใช่ในฐานะการขโมยตัวตน

การประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติ

รูปแบบที่ซื่อสัตย์ของการแทนที่ยังคงเป็นงานจำนวนมากที่คุ้มค่าที่จะทำ นางเอกที่ถูกล็อกในห้องภายในใหม่ ใบหน้าเดียวกันในแสงอาทิตย์ แล้วในแสงเนออน โดยไม่กลายเป็นตัวประกอบเสริมอื่น การทดสอบแฟชั่นที่บุคคลนั้นยังคงเป็นคนเฉพาะและเสื้อผ้าสำหรับงานหมุนเวียน ใบแสดงตัวละครสำหรับเรื่องราวที่ต้องการผู้หญิงคนหนึ่งบนหลังคา แล้วในสวนกลางบ้าน แล้วในสภาพเคลื่อนไหว

ตัวละครต้นฉบับที่ถูกกักล็อกไว้เหมือนเดิม, การเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมอย่างช้าๆ จากภายในที่สงบไปสู่แสงหน้าต่างเวลากลางคืน, เครื่องแต่งกายที่สอดคล้องกัน, หน้าตาที่ไม่เปลี่ยนแปลง, การเคลื่อนไหวตามธรรมชาติ, ไม่มีข้อความบนจอภาพ, ไม่มีลักษณะหน้าของคนอื่น

ภาพเหล่านั้นถูกเผยแพร่. หน้าตามนุษย์จริงที่ถูกแลกเปลี่ยนจะไม่ดูสะอาดขึ้นเพียงเพราะแสงดี. การทดสอบนี้เป็นสิ่งเดียวกันที่เราใช้สำหรับตัวอย่างหนังและเครื่องแต่งกาย: หากคุณต้องซ่อนว่าพิกเซลเหล่านั้นมาจากใคร, คุณก็อยู่ในสตูดิโอที่ผิด

วิธีที่ Idoli ปรับปรุงประสบการณ์

Idoli เป็นสตูดิโอสร้างสรรค์ตัวละครที่คุณสามารถเรียกกลับได้. กักล็อกนักบวชแห่งความคิดด้วยข้อมูลอ้างอิงจาก 3 มุมเพื่อให้ขากรรไกรไม่เบี่ยงเบนเมื่อห้องเปลี่ยนแปลง. ถ่ายภาพนิ่งเป็นภาพบุคคล. นำไปสู่คลิปภาพยนตร์สั้นหากฉากต้องการพื้นที่. แม่แบบ สามารถเริ่มต้นสูตรแสงหรือเครื่องแต่งกายได้. สร้าง คือสถานที่ที่บุคคลนั้นยังคงเป็นต้นฉบับ — ไม่ใช่แผนที่ที่วางทับภาพถ่ายของคนอื่น

นั่นคือประสบการณ์ที่ดีกว่าของเล่นทดแทน. คุณไม่ได้พยายามชนะการเปรียบเทียบก่อนและหลัง. คุณกำลังพยายามเป็นเจ้าของหน้าตาที่ไม่เคยถูกเอามาจากคนแปลกหน้า

สรุป

การทดแทนตัวละครในภาพเป็นศิลปะที่ใช้เวลานาน: ตัด, จับคู่, ผสมผสาน — และต่อมา, วาดแผนที่หน้า. ครึ่งแรกยังสามารถเป็นศิลปะได้. ครึ่งหลังที่นำไปใช้กับมนุษย์จริงเป็นขอบเขตที่เราไม่ข้าม. ใช้ Idoli เพื่อรักษานักบวชแห่งความคิดต้นฉบับให้สอดคล้องทั่วทุกฉาก. ทิ้งหน้าตามนุษย์ที่มีชีวิตไว้ที่ที่ควรเป็น: บนคนที่มีหน้าตานั้น